In tegenstelling tot wat er van dit hotel verwacht wordt komen wij in de tijd dat we er zijn wel van de hotelkamer. Op de eerste avond gaan we weer naar een KFC (maar dit keer weer echt Korean Fried Chicken). Nu we meer in het binnenland zitten merken we dat het Engels vrijwel niet gesproken wordt. Met handen en voeten, en Google translate, kunnen we ons echter meestal wel redden.

In Jeonju kunnen we een bus nemen tot vlakbij het oude centrum waar we slapen, maar de informatie over de bussen is niet op het treinstation bij het informatiepunt te vinden. Wanneer we uiteindelijk de bus gevonden hebben verplaatst de buschauffeur zich nog even snel om zijn slaapje af te kunnen maken.

Op een zeer goed verzorgd vliegveld worden we welkom geheten door onze reisgenoten. We gaan op jacht naar een geldautomaat en pinnen ons eerste half miljoen Won. Omdat het vliegveld toch zo’n 50 km van Seoul ligt, bekijken we de mogelijkheden om in de stad te komen. De keuze valt op de AirPort limousine. Klinkt luxer dan het is, het is gewoon een touringcar. De eerste andere toerist komen we in de bus ook tegen, uiteraard een Hollander. Andere toerist bedoel ik dan westerse toerist mee, want Chinezen of Japanners in Korea kunnen we nog niet herkennen.

Net onder de 9 uur: 8:58:40