Vandaag zou kunnen worden beschreven als helemaal niks: geen bebouwing zo ver het oog reikt en geen bar of winkel in de dorpjes.

In Miranda de Ebro was het op zondagavond gezellig druk in het centrum. Maar alle drukte was bij de terrassen van de barretjes, nergens werd gegeten (behalve een zakje chips). We hebben drie rondjes gelopen, toen één bar gespot waar mensen eten hadden. Daar zijn we gaan zitten, vervolgens gaven ze aan dat de tapas drie kwartier wachten zou zijn. Daar hadden wij om 21:15 niet zo'n zin meer in, maar andere opties waren er niet. Dus, toch maar wachten. Uiteindelijk kregen we eten en daarna meteen uitgeput naar bed (aangezien het opstaan nog in pelgrimsritme was).

We waren gisteren zo mooi op tijd in Pamplona dat we de stad nog even konden bezoeken. Met eigen ogen zien waar die stieren door de straatjes rennen.

Gisteren was het einde van het verhaal blijkbaar een klifhanger. Dus nu maar het vervolg: rond 18:30 ging de bar open en konden we inchecken. We hadden een gedeelde kamer en de twee anderen hadden de beide onderbedden al, dus wij mochten de bovenbedden. Ik heb nog nooit zo'n wiebelig stapelbed met zo'n spannend trapje gehad...