Gisteravond gingen we eten bij een bar/restaurant (ja, weer gelukt). We besloten binnen te gaan zitten, om niet op het terras in de zon te zitten en tegen de zon in te kijken, bij een volledig blauwe hemel. Toen we na onze pizza weer buiten kwamen, was opeens alles dichtgetrokken met dikke mist. Ook een vorm van aan zee zitten.

Vanmorgen zouden we vanaf 7:00 ontbijt kunnen krijgen in het hotel. Dachten we in ieder geval. Maar toen er om 7:15 nog geen teken van leven was, hebben we onze 'noodkoekjes' maar opgegeten en zijn vertrokken.

De mist is weer weggetrokken, maar het is nog wel bewolkt. Al snel gaan we klimmen, we moeten de heuvelrug weer op. Gisteren bij het afdalen van deze weg hadden we al werkzaamheden gezien, maar in de afdaling de omleiding genegeerd (er reden ook auto's en het was niet voor iedereen dicht). Omdat we vandaag klimmen en daardoor veel langzamer zijn, besluiten we de omleiding wel te nemen. Mooi weggetje, maar met de nodige extra meters en vooral hoogtemeters. En nog best een uitdaging met de tegemoet komende andere auto's op de smalle weg. Het was wel geregeld als één richting met een stoplicht, maar onze snelheid van 5 km/u op steile stukken blijkt niet in de cyclus te passen.

Als we boven op de hoogvlakte zijn, blijkt 8 km verder een supermarkt. Hier rijden we heen, en kopen een echt ontbijt. Gelukkig heeft de winkel zelfs stoelen en een tafeltje staan.

We rijden, zoals opgenomen in ons routeboekje, vanaf de hoogvlakte een andere weg terug. Hierdoor hoeven we een keer minder naar zeeniveau en weer omhoog en het zijn minder kilometers. Maar als we er rijden, vragen we ons af of de auteur wel echt naar de route heeft gekeken. Hij loopt vanaf Baiñas, waar we blij waren met de supermarkt, vrijwel het hele traject over de grote weg. Nou hebben we vaker over grotere wegen gereden, maar dan werden die vrijwel niet gebruikt. Alleen deze grote weg wordt wel gebruikt, door veel auto's en nog meer vrachtwagens. En dan is er ook nog weinig boeiends te zien. Saai en vermoeiend.

Iets voor Santiago willen we nog even stoppen om wat te eten en drinken, zodat we niet met honger de stad door hoeven. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan: er is nergens een bankje te bekennen. Na een aantal kilometer hebben we er eindelijk een, half vergaan en met uitzicht op de drukke weg, maar ondertussen zijn we niet kritisch meer (ook niet over zon of schaduw).

We rijden Santiago binnen via het Overvecht van de stad. Wat een boel auto-bedrijven, en de meeste niet als glanzende showroom voor nieuwe auto's. Voor wie niet weet hoe hij verder moet bij Santiago: de verkeersborden geven voldoende wegnummers aan (zie foto).

We zijn van plan om Santiago weer te kruisen en dan een stukje van de hoofdroute tegen de richting in te rijden. We rijden zuid van het centrum langs en al snel zijn we buiten de stad en in de heuvels. Heel anders dan alle andere keren in en uit de stad.

De rest van de dag is het stijgen en dalen. Soms met een klim volgens Garmin, soms niet (wat eigenlijk frustrerender is). Het landschap is mooi groen, maar niet heel speciaal (ok, we zijn nogal verwend, normaal zouden we het prachtig vinden met de heuvels en uitzichten.)

Als we willen lunchen, gaan we weer op zoek naar een bankje. Maar helaas, ook nu geen geluk. Uiteindelijk zien we een wasplaats een stukje van de weg af, waar we op een betonnen rand kunnen zitten. Beter zit er vandaag blijkbaar niet in...

Bij Arzúa komen we het begin/einde van de snelweg tegen. Daardoor is de weg waar er op rijden, opeens weer heel druk. Gelukkig is het maar een paar kilometer. In Spanje wordt druk gewerkt aan de aanleg van snelwegen. Alleen het proces snappen we niet zo goed, er liggen vaak stukjes van een paar kilometer van niets naar nergens die al gebruikt worden. Maar er zit voor ons geen logica in waarom daar wel, en niet aangesloten op iets.

Van Arzúa naar Melide rijden we gelukkig niet op de drukke weg, ook al is die korter en zeer waarschijnlijk met minder hoogtemeters. Wij mogen over de kleine wegen tussen de eucalyptus-plantages, op-neer-en-op-en-neer. We zijn blij als we bij het hotel zijn.