We zitten nu ook op een van de wandelcamino’s en dat is voor voorzieningen wel handig. Restaurants die op ruime tijden open zijn en op tijd ontbijt.

En zoals gisteren gemeld zitten we bovenop een berg. Daar schijnt vanochtend de zon, terwijl in het dal een laken van wolken ligt. Tijdens het eerste deel van de dag rijden we zo'n beetje op hoogte, met tekens stukken klimmen en dalen en mooi uitzicht. Op een bepaald moment komen we even onder misthoogte. En dan is het opeens best koud en vochtig. We mogen vrij snel ook weer klimmen, dus dan warmen we weer op.

In Castroverde hebben we onze eerste stop, we worden even van het enige zonnige bankje weggehouden door wandelaars die een foto willen nemen van een kerk. Voor ons na 3 weken niet meer zo bijzonder, het bankje bíj́ de kerk is meer een bijzonderheid.

Helaas moeten we op een bepaald moment toch echt verder naar beneden, de deken van mist door. Daaronder is het koud en somber, en de uitzichten zijn ook weg.

Niet veel later zijn we in Lugo. Hier zien we een glimp van de zon als we de stad naderen. We rijden door het centrum, waar we onze lunch inkopen. Daar ziet Janneke ook dat het geboekte hotel in een andere Sobrado ligt dan wij denken. Het hotel blijkt hier ook een bericht over te hebben gestuurd. Het komt blijkbaar vaker voor en we kunnen kosteloos annuleren. Maar daarmee hebben we geen slaapplek meer.

We checken nu extra goed de kaart en gelukkig is er nog wat te vinden. Wel voor de luxe pelgrims, de hostels met slaapzalen slaan we over.

Als we Lugo uitrijden, zien we meteen meer een spoor van de mist. Het is nog wel fris, dus de zon is nog welkom. Ergens op de dag komt altijd het zon/schaduw wisselmoment: dan is het zover opgewarmd dat het in de schaduw fijner is dan in de zon, zowel qua fietsen als qua pauzebankje.

Uiteindelijk hadden we in Lugo toch nog te weinig lunch gekocht, dat kunnen we nog aanvullen in Friol. Op een industrieterrein zit hier opeens een bakkerij. In het dorp tegenover een supermarkt eten we de lunch. Het duurt echter even voordat we doorhebben dat dit een supermarkt is, en dat ie ook nog open is: op de gevel staat de naam van een bar op een half vergaan zonnescherm, er brandt weinig licht binnen, er hangt smoezelige vitrage voor het raam en de posters en briefjes in de ramen zijn vergeeld. Veel winkels hebben hier overigens zo’n uitstraling, en als je dat weet zijn er opeens verrassend veel winkels.

Na de lunch is het nog een kleine klim naar het dorpje waar we eerst dachten te slapen, maar uiteindelijk moeten we nog een kleine 10 kilometer door naar het hotel/landhuis met enorme tuin, zwembad en verbod op het wassen van je kleding op de kamer (te laat gezien…)