Vandaag zou kunnen worden beschreven als helemaal niks: geen bebouwing zo ver het oog reikt en geen bar of winkel in de dorpjes.

Ook gisteravond was nog even niks: in Oña zat volgens Google wel iets om te eten, maar het restaurant had z’n vrije dag en bij de bar werden de laatste hapjes net door een andere toerist weggekaapt. Gelukkig waren er wel 2 supermarkten waar we voldoende ingrediënten konden kopen voor een picknick bij ons hotel (daar hadden we misschien ook eten kunnen krijgen, maar de reviews waren daar nogal wisselend over en afwachten tot het misschien om 21 uur kan, durfden we ook niet aan).

We beginnen de dag weer op tijd en rijden in de ochtendschemering over een kleine weg. We willen de warmte voor zijn, en dat lukt, met 12 graden en mist om ons heen is het zelfs wat frisjes.

Naast ons in een weiland horen we geritsel en zien we wat rennen. Als er een stuk geen begroeiing is worden we bijna omvergelopen door een ree. Dat was het geritsel. Aantal reeën deze vakantie: +1.

We zijn vrij snel in Poza de la Sal. Waar “Sal” in de naam inderdaad afstamt van zout: er zijn nog restanten van de zoutpannen.

Dan zigzaggen we over een begroeide helling naar boven. Eerste kilometers vrij steil, om later af te vlakken. Na het steile stuk kijken we achterom en zien de zon weer net over de berg schijnen, met eronder de wolken van de mist in het dal. Er is ook een middeleeuwse kasteel, bovenop een heuveltop. Aan de kant waar wij langs rijden is een grote, blinde muur, maar wel met een deur. We denken dat dat de uitgang voor ongenode gasten was: direct na de deur is er alleen een afgrond van een meter of 20 diep.

En dan staan we plotseling op een hoogvlakte. Met heel veel windmolens en verder vrijwel niks. Die windmolens staan er niet voor niks, het waait hier ook opeens en helaas voor ons ook tegen. We zijn toch niet helemaal alleen, voor ons op de weg staan opeens weer 2 reeën op de weg.

Kilometerslang rijden we over de hoogvlakte. Er zijn wel wat mensen-dingen, zoals akkers en de windmolens en uiteraard de weg. Maar verder geen enkele bebouwing, hoe ver we ook kijken. Dat zien we toch niet vaak. Tot we op een paar honderd meter van de weg een paar enorme schuren zien staan, waar ook nog een paar honden vandaan komen rennen. Na de sprint door de akker komen ze achter ons aan, maar zijn al behoorlijk uitgeput zodat het gevaar voor ons geweken is... Hier blijkt ook het einde van de hoogvlakte voor ons te liggen.

Dan dalen we af en hopen dat in het dorpje een winkeltje open is. Het winkeltje is er wel, maar (nog) niet open. De zon is hier in het dal ook verdwenen, er hangt nog wat mist in het dal. En het is eigenlijk een beetje koud. De Garmin geeft 11 graden aan.

Vlak voor de volgende (lange) klim komen we toch nog een open barretje tegen en halen de welverdiende koffie. Hierna is het weer klimmen, de volgende hoogvlakte op. Een stukje verder dalen we even af door een kloof en dan weer steil omhoog naar de hoogvlakte. Hier zien we een natuurlijke brug, waar de rots nog doorloopt over een 'gat' van lucht.

We blijven weer op hoogte en komen door kleine dorpjes, vaak niet meer dan een oude kerk met een handvol huizen. Alleen het eerste dorpje is wat groter, vanwege de olie die er vroeger opgepompt werd. De ja-knikkers staan er nog, maar zijn meningloos geworden. Een bar hoeven we al helemaal niet op te hopen tenzij we er een willen kopen. En een weegbrug, die heeft blijkbaar ieder dorp.

Het is wel een mooie omgeving, opeens weer veel groener, maar ook met grote steile rotspartijen naast ons. De weg kronkelt tussen de heuvels.

Als we dichter bij Aguilar de Campoo komen, kruisen we een snelweg die van niks naar nergens loopt. Van het hele stuk snelweg van Burgos naar Aguilar zijn nog maar 2 kleine stukken gebouwd.

Het laatste deel tot Aguilar fietsen we dus ook op de N-weg samen met het verkeer van de snelweg. Gelukkig is er sowieso maar weinig verkeer hier. Dus die paar vrachtwagens kunnen we wel aan.

We zigzaggen tussen wat industrie door en komen zo in Aguilar. En het lijkt er op dat we vanavond wel eten kunnen krijgen bij een restaurant.