Het ontbijt is wat vertraagd. Volgens onze gastvrouw doordat de bakker pas op 7:30 open was. Nou waren wij voor die tijd al bij de bakker in het dorp geweest voor onze eerste stop-snack, maar blijkbaar heeft zij een andere bakker.

Lectoure uit mogen we eerst even afdalen. En Janneke krijgt zowaar kippenvel. Dat zal vast niet lang duren, er komen nog genoeg klimmen aan.

We gaan vandaag steeds 100 meter klimmen en dan weer over een mooie weg afdalen, riviertje over, en weer klimmen. De voorzieningen zijn beperkt: of we fietsen om het plaatsje, als er al een is, of er het café/winkeltje heeft al meerdere jaren geen openingstijden meer. Het naastgelegen tankstation was zelfs al zo lang dicht, dat er een volledige palmboom op de oprit ervan groeide.

Wel vinden we nog een bankje tegenover een voormalige Mairie, zelfs met prullenbakken.

We wilden eigenlijk lunch halen in Maubourget, maar in Marciac zijn we er al aan toe. Daar gaat Janneke de supermarkt in en ik kom een enigszins aftands bankje in de schaduw tegen. Zodra we aan onze lunch beginnen komt de eigenaar van de naastgelegen bar vertellen dat het ongeorganiseerde setje tafels, stoelen en bankjes zijn terras is. Van de caissière bij de supermarkt mogen we wel aan de andere tafeltjes gaan zitten, die lijken vooral van de gesloten pizzeria te zijn. Als we vervolgens ook in ons beste Duits nog een paar oostblokkers moeten uitleggen hoe ze aan lunch kunnen komen, hebben wij wel weer voldoende mensen gesproken (de Belgische fietsers die zich in hetzelfde terras hadden vergist, heb ik dan nog niet eens genoemd)

15km verder in Maubourget doen we overigens alsnog die daar geplande stop. Dan is het tijd voor een pak Magnums. En nog weer wat koude frisdrank.

Het laatste deel van vandaag is ook weer op en af, met toch wel een paar gemene klimmen. Ook zijn we beland op het westelijk halfrond, waar we in Anoye achterkwamen. Die plaats maakt wederom zijn naam niet waar: een prima wc publique, kraan en bankjes in de schaduw.

In Morlaàs hebben we een hotel waar we een van de weinige gasten lijken te zijn. De noodtrap voldoet prima als waslijn, vol in de Zuid-Franse zon. En de naastgelegen camping heeft een bankje in de schaduw met directe doorsteek naar de supermarkt. Wij zitten hier prima.