Ons appartement van vannacht was, naast de vraag om cheque, op wel meer punten wat vreemd. De inhoud van de keuken zou in een studentenhuis niet misstaan, al zouden zelfs zij wellicht de combinatie van 30 borden en 1 kwarkbakje wat onhandig vinden. Daarnaast konden we kiezen uit een van de zeven bedden die door de ruimte verspreid stond. Dit alles opgesierd met vele snuisterijen en 'dingen'. Wat wel fijn was: er was een wasmachine, ventilator en airco.

Na het ontbijt fietsen we de beroemde brug van Cahors over. Ondanks het wegdek van kiezels rijdt het nog best goed. We zien hier ook een groepje camino-wandelaars.

Na een drukke drukke weg in de ochtendspits draaien we de rustige wegen weer op. We klimmen naar een plateau met een zuidelijk landschap: akkers met zonnebloemen, weiden, muurtjes en in de struiken langs de weg af en toe een verwilderde druivenplant. (Ja Henri, ze staan er echt.)

We rijden door het stadje Castelnau-Montratier. Pas als we er bijna door hen zijn, zien we dat het eigenlijk een burcht op de rots is. Gelukkig volgt er een afdaling om nog een paar keer om te kijken naar de kerk die boven de rots uit kijkt.

Hierna volgt een vlak gedeelte, eerst door akkerland en fruitteelt bij het stroompje La Lupte. Na Moissac verder over het jaagpad van het Canal Latéral à la Garonne. Lekker kilometers maken zo. (Moissac was vast een mooie plaats die aandacht had moeten krijgen, maar wij waren lekker aan het doortrappen. Wie weet ooit nog eens.)

Bij Auvillar steken we de Garonne over. En daarna volgt een super-steile klim naar het dorpje. We overwegen beide om af te stappen. Gelukkig niet tegelijk, waardoor we gedwongen worden het toch te halen al fietsend. Ow ja, de gewone weg liep er keurig omheen met een normale stijging.

We doen boodschappen bij het supermarktje. We zoeken een bankje in de schaduw, dat ons drie rondjes dorp oplevert. Dan maar onder het poortje door. En daar is dan verstopt het oude deel van de stad, met ronde markthal waar je prima op het muurtje kunt zitten. En als we alles weer op hebben, blijkt iets verderop ook nog een terras met uitzicht over de vallei met bankjes in de schaduw. Die bewaren we voor de volgende keer.

Na de lunch is het een wat saai stuk. Landbouwgrond, soms een paar bomen, de weg gaat op en af. Het is ook behoorlijk warm geworden, dat hadden we tot nu toe niet gehad.

Bij een kruising staat dat de weg over 8 km dicht is. We twijfelen wat te doen. Maar de plaats die in de omleiding genoemd wordt, is behoorlijk om. Toch maar erop wagen, op de kaart lijken er nog wel meer kortere omleidingen mogelijk, indien nodig. Gedurende de 8 km zien we verder niets meer aan borden. Ergens in een dorp, ongeveer 8 km verder, staat een feesttent. En daar ligt ook wat meer gravel op de weg. Mogelijk was een van beide ooit reden voor de omleiding. Maar nu niets meer van te zien. Gelukkig de goede gok genomen.

Vlak bij onze slaapplek voor de nacht gaan we nog naar de supermarkt, op zoek naar koude cola. En dan meteen naar slim zijn en wat meer kopen. Het duurt een eeuwigheid, op de een of andere manier lijkt er niets op een logische plek te staan. Maar uiteindelijk vinden we cola. Na die opgedronken te hebben, rijden we door naar de stad. Daar blijkt dat degene die ons binnen moet laten, had verwacht dat we de aankomsttijd door zouden geven. Hoewel (of misschien omdat) het bericht in het Engels was, konden we dat er echt niet uit afleiden. Dus zitten we op een bankje, gelukkig met onze tomaatjes en kwark, en wachten tot we kunnen douchen.