Door de open balkondeur horen we de druppels op het dak. Dat we vandaag een bui zouden krijgen hadden we al verwacht, maar niet dat het zo vroeg al zou zijn.

Uiteindelijk is het een korte bui en na het ontbijt is het dan lang en breed weer droog. We pakken de spullen op de fiets, stappen op en hoeven de de eerste kilometers nog niet te trappen. Het voordeel van slapen boven op de heuvel.

De route gaat veel over kleinere wegen, en daar is het absoluut niet druk, maar als er dan wat voorbij komt zijn het verbazingwekkend grote vrachtwagens. Op zich logisch dat wat hier verbouwd wordt ook moet worden vervoerd, maar bij het Bourgondische leven hebben we meer een romantisch beeld van een Citroën HY (golfplaten) busje of lelijke eend.

Het begint zo af en toe te spetteren en meestal stopt dat snel weer. Als we bijna bovenaan een klimmetje zijn zet het echter flink door en gelukkig zien we precies een bushalte om te schuilen. Geen seconde te vroeg staan we met fiets en al onder het afdak.

Zo snel als de bui kwam is ie ook voorbij en kunnen we weer verder. Een klein stukje verderop is de weg ook nog gewoon droog.

Onze eerste stop was al na 30km, en de tweede weer ruim 30km later. Daar blijven we meteen maar even wat langer zitten om de bui met rode vlekken op de buienradar voorbij te laten trekken. We hebben tijd genoeg: Nevers is niet meer zo ver en we kunnen toch pas vanaf 15:00 in ons appartementje, want pas dan krijgen we de code doorgestuurd.

We zien het langzaam opklaren en zodra het echt droog is en lijkt te blijven stappen we weer op. We houden het droog en fietsen vrij snel ook weer in de zon.

Na een paar hobbeltjes zijn we dan in Nevers, aan de Loire. Over de brug die hier rond 1800 is gebouwd heeft men destijds zo’n 60 jaar gedaan, we snappen niet echt waarom, zo indrukwekkend is die Loire niet. Of hadden ze toen nog geen droogte?

Bij het appartement hangen enorm veel kluisjes, maar wij hebben nog geen code gekregen. Gelukkig zit er iemand bij de receptie. Op onze vraag waar de fiets kan staan, krijgen we tot onze verbazing te horen dat ie op de kamer moet. Meestal is men daar niet zo happig op, maar hier was er geen andere keuze blijkbaar. Het is ook wel een beetje vergane glorie hier, dat zal ook een rol spelen.