Na de zonsopkomst vanuit ons appartement dalen we weer af naar de supermarkt om ontbijt te halen. Met de boodschappen gaan we nog even van het uitzicht genieten tijdens het ontbijt, om daarna op de fiets te stappen.

Het eerste deel van vandaag is volgens het boekje nog steeds landbouw, maar kleinschaliger en afgewisseld met bos. Dit klopt: we moeten veel vaker een route-aanwijzing volgen en afslaan. Vermoeiend voor Henri, al dat sturen. Het is wel minder saai.

Als we het tijd vinden voor een pauze, duurt het een kilometer of acht voor er een bankje is. Maar degene die we vinden, is wel van topkwaliteit: riviertje, bruggetje, Franse huisjes. Zo stel je je een bankje voor. Alleen jammer dat hij in de zon staat, maar dat kan qua temperatuur nog net.

Na de pauze volgt een stuk klimmen, met telkens weer een stukje afdaling tussendoor. Zo schiet het niet op met de hoogtemeters. We fietsen de streek van de Chablis in, en we zien eindelijk onze eerste wijngaarden. Ze bestaan toch in de Champagne.

In de stad Auxerre willen we boodschappen doen. Op de plek van de supermarkt kunnen we die alleen niet vinden. Wel een bio-coop, maar dat is ons te verantwoord. Gelukkig zou er twee plaatsen verder nog een supermarkt moeten zijn, dus daar wagen we het op.

We volgen nu het Canal du Nivernais, dat grotendeels samenloopt met rivier l'Yonne. Bij hoogteverschil heeft het kanaal een sluis en l'Yonne een stroomversnelling. Bij vlakke stukken zijn ze samen één. Bij de sluizen zitten sluiswachters. Eerst lijkt ons dat niet zo nodig, maar er blijken toch nog best wat (huur)boten te varen. We zien ook een raderboot, die blijkt de waterplanten/waterpest uit het water te vissen.

Hoewel het fietsen langs het kanaal lekker opschiet voor de kilometers, is het ook een beetje saai. We zijn blij dat wij het op fietstempo doen; met zo'n schip duurt het wel erg lang (en daarna ga je weer een ander kanaal op, ook saai).

Bij Châtel-Censoir slaan we af van het kanaal. Bij de mini-supermarkt kopen we een koud blikje drinken. En daarna zijn we klaar voor het sluitstuk van de dag: de klimmen naar Vézelay. Dit was vroeger een verzamelplaats voor pelgrims. Nu vooral een verzamelplaats voor bejaarden, die de grote kerk komen bekijken.