Als we wakker worden regent het en op buienradar lijkt het er niet op dat het snel droog wordt. We bereiden ons voor op een dagje regenpak.

Na het ontbijt doen we de boodschappen voor onderweg want volgens het boekje is er op dit traject weinig te koop. Een heel dorp kopen lukt waarschijnlijk wel, maar een kop koffie of stokbrood wordt lastig.

Na al het getreuzel van ontbijt en boodschappen moeten we er toch echt aan geloven, maar we besluiten toch het regenpak in de tas te laten. Het spettert slechts een beetje, we kijken het wel even aan.

En al heel snel zien we de wolken breken en krijgen we een schaduw! Dat is dan misschien ook het enige bijzondere aan vandaag, want verder is het vooral saai. Lange rechte stukken met 5, 10, 15 kilometer geen enkele aanwijzing. Vrijwel rechtdoor tussen de net geoogste graanvelden. Een klein beetje op en af, zonder serieus klimmen. Alsof we door een vergeelde WindowsXP-achtergrond fietsen. Gelukkig blijft de zon schijnen, anders was dit een hele saaie dag geworden. Bij de Champagnestreek hadden we toch een iets romantischer beeld met wijngaarden ofzo. Het blijkt één grote graanschuur te zijn.

Het is maar 99 kilometer vandaag en we zijn al snel bij ons appartement. De sleutel zit nog niet in het kluisje, maar als we bedenken wat we dan in de tussentijd gaan doen, komt de schoonmaakster naar buiten en kunnen we toch al naar binnen. Op de 8e etage kijken we nu vanaf het balkon uit over de stad. De supermarkt is verticaal verder weg dan horizontaal.