Vannacht heeft het veel en hard geregend. We hadden het raam open omdat de kamer nogal warm was. We dachten dat het goed zou gaan, maar 's ochtends blijkt dat we toch de vloer even moeten dweilen. Gelukkig zijn Ortliebs waterdicht.

Na het ontbijt is het opgeklaard en komt de zon zelfs door. We fietsen de stad uit over de brug over de Loire. De weg is wat drukker en we gaan het fietspad op. Om vijftig meter verder bijna tegen een stoeprand en een paal te knallen. Het blijft lastig, fietspaden aanleggen in het buitenland.

We komen langs het Canal du Berry. Er liggen maar stukjes fietspad langs. En het is ook niet meer bevaarbaar (al lijkt het of er recent stukjes bevaarbaar zijn gemaakt). Het eerste stuk geeft wel meteen spectakel: eerst een aquaduct met aansluitend sluis met groot hoogteverschil. Daarna een keerpunt-sluis, waar de boot een ronde kom in vaart en na het schutten 280 graden moet draaien om weer uit te varen. Er zijn werkzaamheden bezig, dus het water staat extra laag. Waardoor wij goed kunnen zien hoe het werkt (of eigenlijk werkte).

In Neuvy-le-Barrois houden we pauze op een bankje. Gelukkig hebben we zelf eten en drinken mee, want het hotel/café staat, zoals zovele onderweg, te koop.

De route loopt door een licht-glooiend en soms bijna vlak landschap met veel heggen, landbouw en plukjes bomen. Een soort gemiddelde van het coulisselandschap in de Achterhoek en de toppen van de Limburgse heuvels. En dan vergeeld door verdord gras en de oogst die van de velden is. Mooi, maar op den duur ook wat saai.

Gisteren vroegen we ons af wanneer je niet meer in Noord-Frankrijk bent, maar in Zuid-Frankrijk. En of er dan nog Midden-Frankrijk tussen zit, of niet. (Wie het antwoord weet, we houden ons aanbevolen.) Vandaag kwamen we langs een andere grens, die was meteen duidelijk: de wc-publique-grens. (Vrij naar de patat-friet-grens). Waar een dorpje eerst altijd een Eglise (kerk) en Marie (gemeentehuis) had, hebben ze nu allemaal ook een wc publique. Wordt gewaardeerd. Ook om te schuilen als er tijdens de lunch een bui over trekt.

Het waaide de hele dag al, en we moeten er aan wennen dat de wind nu tegen is, na de eerste dagen mee of weinig aanwezig. De laatste 20 kilometer rijden we over open velden die ook nog wat hoger liggen. En met de buien om ons heen, trekt de wind behoorlijk aan. Aan de andere kant, overal om ons heen zagen we de regen vallen, wij reden in de zon. En haalden zo weer met een droog regenpak het hotel.