Het is begonnen: onze Camino de Santiago, het St. Jacobspad, de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Of we echte pelgrims zijn valt te betwijfelen, maar we hebben wel een stempelboekje, inclusief eerste stempel uit Utrecht.

Vanochtend zaten we vroeg op de fiets om zo de buien die uit het noordwesten zouden komen voor te blijven. De eerste kilometers is het natuurlijk vrij bekend en Janneke neemt regelmatig de vrijheid om af te wijken van de route. Ik hoop maar dat dat in de latere etappes minder wordt…

Hoewel Santiago vanuit Nieuwegein gezien toch wel aardig naar het zuidwesten ligt, fietsen we eerst richting Maastricht. De “langs oude wegen en pelgrimssteden”-route begint daar namelijk.

We kiezen bewust voor deze route en niet direct voor de St. Jacobsroute, om wat minder door het ‘saaie’ midden van Frankrijk te fietsen.

We blijven de bui aardig voor, maar na vrijwel exact 100km hebben we de eerste spetters. Aan de kleur van de wolken te zien lijkt dit een flinke bui te worden, dus we doen het regenpak aan. Maar dan wordt het weer droog. Toch is het nog steeds dreigend, dus regenpak blijft aan. Maar dan blijft het toch weer langer droog dan verwacht. Als we dan toch de jas weer uit doen, gaat het kort daarna toch weer regenen.

Dit spelletje herhaalt zich wat, tot het 5km voor onze B&B toch echt regent en blijft regenen. Toch nog vrij lang goed gegaan.

En nu zitten we lekker in de zon op het terras bij de B&B. Het is een enorm huis met gemeenschappelijke woonkamer en keuken, gigantische tuin met zwemvijver en tennisbaan. Het vinden van een slaapplek voor morgen valt helaas nog wat tegen, dus het zal wel een flink stukje fietsen worden…